Işığın Gücü

“Çok bunaldığında gökyüzüne bak! Orada ışıl ışıl parlayan yıldızları göreceksin, her biri tek başına ve dağınık halde… Karanlık ne kadar organize ve fazla ise, yıldızlar bir o kadar dağınık ve yalnızdırlar. Ama yine de umudunu hiç yitirme! Ve ne zaman dayanma gücün azalsa gökyüzüne bak, tek başına parlayan yıldızları göre ve dayan!” der Erich Fromm.

Tek başına karanlığa direnen yıldızlar da ağlar mı geceleri? Yoksa bilirler mi şafak sökene dek bedeli ne olursa olsun insanlığa adanmış görevlerini?

Oysa ki yalnız olduğunu düşünen yüzbinlercesi, “Toprakta karınca, suda balık, havada kuş kadar çoktular”…

Ve her ne kadar bir araya gelip güç birliği yapsa da karanlık, direnen tek bir ışık hüzmesinin karşısında bile bozguna uğrar.

İşte bu yüzden kısarlar sesini, boğmak isterler. Yarımdır, yalnızdır ve yaralıdır yürekler… Siyah da, beyaz da yerini alırken kendi saflarında, canımızı asıl yakan gri tonlardır. Olup bitenden habersiz yaşayıp gidenlerle, her şeyin farkında olup da, kendine dokunmayan yılanı bin yıl yaşatanlardır, karanlığa hizmet edenler…

Hak, hukuk, adalet, ilim, bilim, insanlığa dair sesler giderek cılızlaşırken, susarak ve sessiz kalarak tarihe tanıklık edenlerdir, ihanet edenler.

Sonsuz evrende, kendi halinde dönmekte olan mavi-yeşil gezegende savaşlar, ölümler, haksızlıklar, zulümler devam ederken, karanlıkta tek tek parlayan yıldızlardır, gerçekten acı çeken ve bedel ödeyenler…

Dünya var olduğundan beri “umut” hep var olmuştur.

“Çöktüğünde üstümüze zindan karası, belki biraz bocalarız ama, eğer hak haksızlıktan yüce, sevgi nefretten üstün, aydınlık karanlıktan güçlüyse, çaresi yok usta, biz kazanacağız” diyen bir ses duyulur uzaktan.

Bir yıldız göz kırpar, diriliriz yeniden. Hiç bitmeyecek sanılırken zindan gece, karanlığın en ağır olduğu andan sonra söker şafak her gün..

Sabaha karşı sönerken yıldızlar bir bir, ilahi döngü hiç şaşmadan yenilenir ve güneş ufuktan her gün ama her gün yeniden doğar her sabah.

Işığa doğsun, ışığa yürüsün isteriz çocuklarımız, ilim, bilim, akıl ve hak yolunda..

İşte bu yüzden, sadece bu yüzden dağınık ve tek tek olsa da yıldızlar, ışıklarını yakmaya devam etmelidirler zindan karanlıklarında…

Vazgeçmeyiz!

“O güzel insanlar, o güzel atlara binip gittiler “Artık yoklar” dedirtmemek için, ışıklarımızı yakar, çoğalmayı bekleriz.”

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s