Hey gidi eski günler..

Bugün değişik bir kararla daha doğrusu uzun süredir kaçtığım ama bir yandan yüzleşmek istediğim yere gitmeyi tercih ettik.

Neden mi kaçıyorum? Hemen hemen bütün hayatı Ankara’da geçmiş biri için Gençlik Parkı ne ise benim için de oydu da ondan..

Peki neden mi yüzleşmek istemiyor insan? Hangi insan kaybettikleri ile yüzleşmek ister ki?

Eskide kalan bütün anıların tam ortasında bulunan o güzelim yer çok tuhaf geldi bana..

Tamam herşey yenilenmişti ama ruhunu kaybetmişlerdi çaktırmadan..

Yoketmişlerdi sinsice…

Ben eskiden olduğu gibi köprüden geçince köprü altlarında bul karayı al parayı oynatanları seyretmek istiyorum.

Kaçak sigara satanların erketelerini görmek istiyorum..

Oyuncakların olduğu yerin çevresinde dolaşan o trene binmek istiyorum.

Eskisi gibi göl kenarında çay bahçeleri görmek, orada oturmak istiyorum.

Maç günleri Fenerbahçe Lokantasının camlarının kırılmasını seyretmek istiyorum.

Eskiden olduğu gibi oturup iki bira içip anlamsızca demlenmek, askerlerin inzibatlardan kaçışına gülümsemek istiyorum.

Kaleci eskilerine penaltı atmak istiyorum mesela, motor ile duvarda giden adamları görmek istiyorum.

Şişmanın büfesi nerede peki?

Kayık gezisine çıkmayan var mıdır orada? Fıskiyede serinlemeyen?

Okulu astığımızda sığınacak yerimizdi, kızlı erkekli gruplar halinde gezilirdi.

Modern hale getirilmiş, her yeri yenilenmiş insanların ailesi ile birlikte gidebileceği yer olmuş şimdi Gençlik Parkı.. Ben eskiden de ailemle giderdim oraya.. Zamanın çok büyük sanatçıları gelirdi oraya.. Bakın örneğine.. (http://tinyurl.com/5v5cj9b)

Ankaragüçlülerin mekanıdır aynı zamanda orası.. Maç uğruna az kan dökülmedi orada, az kişi yaralanmadı.. Kimler geldi kimler geçti o çatışmalarda.. Gece sabahlamaların adresiydi orası.. 

Tam da bizim mekanımız olan yerde şu anda çocuk parkı var. Üzerinde çocuklar oynuyor.. Neler konuşuldu, ne muhabbetler döndü orada..

Çukur bile eski çukur gibi gelmiyor…

Şimdi bunların hangisi kalmış. Hiçbiri.. Demek ki geçmişimi öldürmüşler bana hissettirmeden..

Bütün çocukluk gençlik anılarımız yıkılmış gitmiş eski park ile birlikte,

Sadece ağaçlar kalmış eskisi gibi..

Zamanın tanığı olan ağaçlar kalmış..

İyi bakın emanetimize..

Geçmişimiz size emanet.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s